dost nedir?

dostluk

 

Kimine “dost nedir” diye sorarsanız; “dost, zevklerin ve düşüncelerin uyuşmasıdır” der. Bir başkası “dostluk” dendiği zaman ne söyleyeceğini dahi bilemez.

Dost ne demektir diye karamsarlığa düşen birini gördünü mü hiç? İşte onun hayatında belki de bir dostu bile olmamıştır…

Kimi dost kelimesini o kadar hafife alır ki, gerçek dostluk nedir diye düşünmeye başlamıştır.

İnsanlarda bulamadığı dostluğu diğer canlılarda, hayvan dostu olanlar bazen hayvanlarda ararlar. Onlara dost dediğiniz zaman karşılıksız bir kap ekmek ya da bir yudum sudur dostluk…

Dost kitabevi dostumuz olabilir mi? Sizce hangi kitabevi dostluk hakkında çıkarsız ve samimi bir kitap yazabilir? Bilmiyorum…

Dostluk üzerine “dost şiirleri” başlığıyla aradığınız birçok dostluk şiiri bulursunuz. Bazen dostluk üzerine güzel sözler yazar kimi kalemler…

İnsanın hayatta birçok arkadaş sahibi olabilir, kardeş, yakın, akraba, sevgili,.. fakat bana göre dost dendiğinde, hayatta ya bir dost ya da bazen iki tane dost sahibi olabilirsiniz. Bence üçüncüsü asla olmaz.!

Can Yücel’e ait olduğu söylenen, Can Dündar tarafından kaleme alınıp hatta seslendirilen Bir Dost Şiiri sanırım kelimelerin yetersiz kaldığı bu gibi anlarda bir dost hakkında sizce de en güzel sözleri barındırmıyor mu?

BİR DOST

Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın
“Nereden çıktın bu vakitte” dememeli,
bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında;
“Gözünün dilini” bilmeli; dinlemeli
sormadan, söylemeden anlamalı
Arka bahçede varlığını sezdirmeden,
mütemadiyen dikilen vefalı
bir ağaç gibi köklenmeli hayatında;
sen, her daim onun orada durduğunu hissetmelisin
ihtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine
yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin
Kucaklamalı seni güvenli kolları,
dalları bitkin başına omuz,
yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı
En mahrem sırlarını verebilmeli,
en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin;
gölgesinde serinlemelisin
sorgusuz sualsiz
Onca dalkavuk arasında bir tek o,
sözünü eğip bükmeden söylemeli,
yanlış anlaşılmayacağını bilmeli
Alkışlandığında değil sadece,
asıl yuhalandığında yanında durup
koluna girebilmeli
Övmeli alem içinde, baş başayken sövmeli ve
sen öyle güvenmelisin ki ona,
övdüğünde de sövdüğünde de
bunun iyilikten olduğunu bilmelisin,
“hak ettim” diyebilmelisin.
Teklifsiz kefili olmalı hatalarının;
günahlarının yegane şahidi
Seni senden iyi bilen,
sana senden çok güvenen bir sırdaş
Gözbebekleri bulutlandığında
yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin
Ve sen ağladığında,
onun gözünden gelmeli yaş

Böyle bir dostum var benim Pek sik görmesem de hep yanimda oldugunu bildigim, yalansiz riyasiz dertlesebildigim. Kusagimin en iyisiydi hilafsiz.

Beraber okuduk, birlikte kostuk son 20 yilin amansiz parkurunu. Katilasiya agladik, doyasiya güldük yol boyu ekmegimizi ve acilarimizi bölüstük Çocuklar dogurduk, büyükler gömdük. Sonunda yara bere içinde oraya buraya savrulduk.

Bulustuk geçenlerde. Bitapti; kayan bir yildiz kadar isiltili, bir o kadar yorgun:

“- N’apiyorsun” diye sordum
“- Seyrediyorum” dedi;
“-Çaresizce, öfkeyle, saskinlikla ama sadece seyrediyorum”.

Seyrettigi; kusagimizin en kötülerinin, pespayelik yarisinda ipi ilk gögüsleyenlerin zirveye hak kazanmalarindaki akil almaz gariplikti. Iyiligin ve ustaligin bu kadar eziyet gördügü, kötülügün ve yeteneksizligin bunca ödüllendirildigi bir baska cografya var miydi acaba?

Okuldaki ideallerimizden, gençlik coskumuzdan söz ettik bir süre; tozlu raftaki bir kitabi yillar sonra merakla karistirir gibi. Ülkemizin kaderini degistirmeye azimliydik mezun olurken; lakin karanligini bogmaya yemin ettigimiz ülke, karanligina bogmustu bizi. Pazarda görsek tezgahindan meyve almayacagimiz adamlarin cenderesinde bir ömür geçirmis, Tünelden çikis sandigimiz isigin,
üstümüze gelen kamyonun fari oldugunu çok geç fark etmistik. Velhasili ne sevebilmis, ne terk edebilmistik.

Krizde geçmisti bütün gençligimiz; ve simdi çocuklarimiza tek devredebildigimiz, çok daha agirlasmis bir kriz

“- Iste” diye iç geçirdi kadim dostum,
“..bunlari seyrediyorum bir kenardan sessizce”

Iste en çok da böyle zamanlarda bir dostu olmali insanin. Yillarca ayni ip üstünde çalismis, cesaretle ihanet arasinda gidip gelen bir salincagin sinavinda birbiriyle kaynasmis iki trapezci gibi güvenle kenetlenmeli elleri. “Parkurun bütün zorluguna ragmen dostlugumuzu koruyabildik, acilari birlikte gögüsleyebildik ya; yenildik sayilmayiz” diyebilmeli

Issizligin, yalnizligin en koyulastigi anda, küçücük bir kagida yazdigimiz kisa, ama ümitvar bir yaziyi, yürege benzer bir tasa baglayip birbirimizin camindan içeri atabilmeliyiz:

“Bunu da aşacağız!

Imza: Bir dost!”

Can Dündar


Can Dündar’ın dostluk adına yazdığı bu güzel şiir ve hikayesinden sonra Sivas’ın Şarkışla nüfusuna kayıtlı Aşık Veysel Şatıroğlu’nun yani Aşık Veysel’in şiiri ile yazımızı bitirelim.

Sürçi lisan eyyitsek, aşkola…

 

Dost Dost Diye Nicesine Sarıldım
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır
Beyhude Dolandım Boşa Yoruldum
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Nice Güzellere Bağlandım Kaldım
Ne Bir Vefa Gördüm Ne Faydalandım
Her Türlü İsteğim Topraktan Aldım
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Koyun Verdi Kuzu Verdi Süt Verdi
Yemek Verdi Ekmek Verdi Et Verdi
Kazma İle Dövmeyince Kıt Verdi
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Ademden Bu Deme Neslim Getirdi
Bana Türlü Türlü Meyva Yetirdi
Her Gün Beni Tepesinde Götürdü
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Karnın Yardım Kazma İle Bel İle
Yüzün Yırttım Tırnak İle El İle
Yine Beni Karşıladı Gül İle
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

İşkence Yaptıkça Bana Gülerdi
Bunda Yalan Yoktur Herkesler Gördü
Bir Çekirdek Verdim Dört Bostan Verdi
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Havaya Bakarsam Hava Alırım
Toprağa Bakarsam Dua Alırım
Topraktan Ayrılsam Nerde Kalırım
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Dileğin Varsa İste Allah’tan
Almak İçin Uzak Gitme Topraktan
Cömertlik Toprağa Verilmiş Haktan
Benim Sadik Yarim Kara Topraktır

Hakikat Ararsan Açık Bir Nokta
Allah Kula Yakın Kul Da Allah’a
Hakkın Gizli Hazinesi Kara Toprakta
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Bütün Kusurlarımı Toprak Gizliyor
Merhem Çalıp Yaralarım Düzlüyor
Kolun Açmış Yollarımı Gözlüyor
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Her Kim Ki Olursa Bu Sırra Mazhar
Dünyaya Bırakır Ölmez Bir Eser
Gün Gelir Veysel’in Bağrına Basar
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Aşık Veysel

Bir Cevap Yazın